Historia miasta Gorlice:
(1 pomieszczenie na parterze)
Na ekspozycji prezentowane są m.in.: znaleziska i wykopaliska pochodzące z rejonu Gorlic, m.in. : narzędzia z epoki kamienia. W gablotach podziwiać można także monety, herby i pieczęcie miasta, ponadto starodruki oraz liczne dokumenty i pamiątkowe dyplomy nadawane honorowym obywatelom miasta.
Zgromadzone zostały tu także przedmioty należące do tutejszych cechów rzemieślniczych działających w mieście na przestrzeni wieków.
Wartymi uwagi są elementy dawnego uzbrojenia: dwie żelazne hakownice, groty, para kajdan oraz miecz katowski z napisem „Fide sed civ vide” co znaczy „Bądź wierny, lecz bacz komu”.
Wystawę uzupełniają meble oraz wyposażenie pochodzące z okolicznych dworów.
Gorlice
Pierwotna nazwa miasta brzmiała Gorlica. Było to miasto prywatne, założone w 1354 r. na prawie polskim przez rycerza Dersława I Karwacjana, herbu Zadora.
W 1417 r. przeniesione zostało na prawo magdeburskie.
Właścicielami miasta były kolejno rody: Karwacjanów, Pieniążków, Rylskich, Łętowskich, Stadnickich, Miłkowskich, Dzieduszyckich.
W Gorlicach w XV i XVI stuleciu rozwijał się handel i rzemiosło, a zwłaszcza tkactwo, szewstwo, kaflarstwo i garncarstwo.
W XVI wieku do miasta docierają ruchy reformacyjne. Rylscy jako właściciele połowy Gorlic przeszli na kalwinizm. Druga część miasta będąca własnością Pieniążków pozostała przy katolicyzmie. W maju 1617 r. w Gorlicach miało miejsce słynne colloquium trzech wyznań: arian, kalwinów i katolików.
Miasto zostało zniszczone podczas potopu szwedzkiego. 2 maja 1657 r. zostało spalone, a mieszkańcy wymordowani przez oddziały księcia Siedmiogrodu Jerzego Rakoczego, sojusznika Szwedów. Gorlice powoli odbudowywały się i odzyskiwały swoje znaczenie.
Mieszkańcy Gorlic i Ziemi Gorlickiej uczestniczyli w powstaniach narodowowyzwoleńczych rozpoczynając od konfederacji barskiej. To tutaj oddziały Kazimierza Pułaskiego miały swe szańce i toczyły walki w 1770 r.
W 1772 r. , w wyniku I rozbioru Polski gorlickie dostało się pod panowanie Austrii.
Dzięki korzystnemu położeniu na szlaku handlowym z Węgier w Gorlicach znajdowały się składy wina i zboża. Okresy świetnej prosperity miasta przeplatały się z okresami klęsk urodzaju, epidemii i pożarów.
W połowie XIX w. nastąpił rozkwit regionu. Do Gorlic na przełomie 1853 i 54 r. przyjechał Ignacy Łukasiewicz zainteresowany złożami ropy. Rozpoczął prace badawcze nad nią. Udało mu się otrzymać najlepszą naftę i skonstruować do jej spalania najwydajniejsza lampę. W 1854 r. w Gorlicach zapłonęła pierwsza na świecie uliczna lampa naftowa. Zwiększało się wydobycie, przetwórstwo i zapotrzebowanie na produkty ropopochodne. Ziemia Gorlicka stała się miejscem gdzie narodził się światowy przemysł naftowy.
Po 60. latach świetności miasto i okolice w wyniku blisko półrocznych działań wojennych na przełomie lat 1914 i 15 ulegają zniszczeniu. 2 maja 1915 r. na linii frontu przebiegającej przez Gorlice, doszło do jednej z największych bitew I wojny światowej. Miasto zostało zniszczone w 90 %. Odbudowę przerwał wybuch II wojny światowej.
Od 7 września 1939 do 16 stycznia 1945 r. Gorlice okupują Niemcy.
Po wojnie miasto było ośrodkiem przemysłu ciężkiego i rafineryjnego.
Od 1999 r. Gorlice stały się ponownie stolicą powiatu.
